“Dit is de stem van je vader”

Dit is de stem van je vader…

Onlangs had ik met mijn man een gesprekje over de stem.

Dat in de stem zoveel te ‘lezen’ is. En ook, dat zijn stem op die van zijn vader lijkt, mijn stem op die van mijn zus, althans, vroeger was dat zo. Wat het zegt als je binnensmonds praat, of juist gearticuleerd spreekt, of je keel en neusholte ontspannen zijn als je praat en ademt.

    

Mijn man vroeg, weet je nog hoe de stem van je vader klonk?
Jazeker weet ik dat. Ook al is hij al ruim 11 jaar gestopt met mij te bellen omdat hij niet meer leeft, ik kan het zo weer in mijn herinnering halen. Hij had in alle verschillende situaties ook een ander geluid. Soms zacht en diffuus, soms scherp en bang, soms melodieus en betrokken. Maar altijd een niet te zware stem, eerder wat licht.

Hij kon mij bellen en als ik opnam zeggen: “Dit is de stem van je vader”, met een lage, wat langzame stem.

Dat zinnetje komt uit een conference van Fons Jansen en beviel hem kennelijk nogal. Ik wist niet precies waarom hij dat zo zei. Hij moest altijd lachen en ik ook. Het riep bij mij iets absurds op, natuurlijk wist ik dat dat de stem van mijn vader was. Hij creëerde een afstand, die niet klopte, omdat ik hem live aan de lijn had. Het riep ook op dat ik me hem altijd zou moeten herinneren, alsof hij me toesprak vanuit de andere wereld. Alsof hij wilde dat ik hem ook zo zou herinneren, het nooit zou vergeten, met deze stem en deze woorden. Zie hier dat dat gelukt is.

Tijdens zo’n telefoongesprekje kon ik vragen, pap, hoe is het met je? Dan zei hij vaak, ja, tegen jou kan ik niet liegen of mooi weer spelen. Dat klopte. Ik hoorde (bijna) alles aan zijn stem. Hij vond dat hij soms kon zeuren en dat wilde hij niet. Nou, hij zeurde echt nooit! Hij was niet een makkelijke, opgeruimde man én hij was niet gewend over zijn gevoelens te praten. Dus hij vond het nogal wat als ik hem dan de vraag stelde. Om het werkelijke antwoord ook te horen. Heerlijk vond ik dat, als hij dan toch ging vertellen. Zo konden we dan lange gesprekken voeren, zo leerde ik hem kennen.

In de conference gaat dat stukje over alle soorten stemmen op de radio, van mensen die hun familieleden overzee konden begroeten. De vader zegt, met ons is alles goed. Dan volgt een riedel van vette tegenslagen, maar alles is goed.

Ik denk dat mijn vader dat de kracht van het stukje vond, dat we elkaar zo graag doen geloven dat alles goed gaat. Dat we niet durven om ons ware gemoed te tonen, het niet past binnen de ongeschreven regels van hoe we met elkaar omgaan. We hangen de vuile was niet buiten. Dat werd zichtbaar en voelbaar gemaakt in dat korte stukje.

Ik ben blij dat ik de vraag kon stellen en hij bereid was toch het werkelijke antwoord te geven. Misschien was zijn manier om mij zo te begroeten wel een onuitgesproken hoop en uitnodiging dát ik de vraag zou stellen. Dat was een verandering in onze ‘stille’ verstandhouding. Dank je wel papa.

Klik hier voor de link naar de conference, tussen1:08:45 en 1:11:05 speelt de betreffende scène.

Herken je dit? Hoe is jouw stem? Of die van je familie en dierbaren? Lijkt jouw stem op iemand uit je familie? En kun jij met ontspanning in je stem zeggen wat je roert? Durf jij je kwetsbaar op te stellen en de wezenlijke dingen te delen met een ander? Wat heb je nodig om dat te kunnen doen? Kun je dat jezelf toestaan

    

 

Leave a comment »

Aandacht te kort?

Ik had steeds al moeite om te begrijpen dat de afkorting van ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) staat voor aandacht tekort, in de zin van, je aandacht er niet bij kunnen houden.
Ik dacht al vanaf het begin, jee, dat je het gebrek aan echt gezien worden en aandacht tekort komen, zo kunt zien/meten en dat het een ‘disorder’ vormt.
En elke keer dat ik een nieuwe client zie, denk ik, ik had gelijk. De client voelt zich niet werkelijk gezien, gehoord, noch begrepen, met name in de jongste jaren. Wat een groot belang dat dat wordt ingelost. Dat er de werkelijke ontmoeting kan plaatsvinden en dat er getuigenis ontstaat, getuigenis van een waardevol leven.

Leave a comment »

ALLE STEMMEN IN JE HOOFD…

ALLE STEMMEN IN JE HOOFD…

In het gesprek voor de opstelling geeft ze aan het niet te weten. Ze weet niet welke elementen er in de opstelling gezet moeten worden. Want het is een kakofonie van stemmen die allemaal gelijk hebben, of tenminste, een goeie reden hebben om juist dát te willen zeggen.

stemmen7

De begeleider stelt voor om voor al die stemmen afzonderlijk iemand als representant te kiezen. Wat een kudde mensen! Een eindeloos gedoe, rumoer, onrust en chaos werd meteen zichtbaar. Onmogelijk om zo, met al die stemmen, een besluit te nemen, een richting te kiezen, een doel na te streven, te voelen wat goed is voor haar, te weten wat de volgende stap is, zichtbaar te hebben wat haar bijdrage is, wat haar missie is, welke aarde van het grootste belang is.

stemmen2
Ze kijkt er naar en moet lachen. Dit kent ze. Zo gaat het altijd. Maar het raakt ook, want zo gaat het dus altijd. Dat er onrust is, het niet weten. Als ze zelf in de opstelling gaat staan wordt de beweging zichtbaar. Alle stemmen wil ze aandacht geven, maar het zijn er teveel. Het wordt teveel. Het stokt. Ook de adem. Ze is doodmoe. De loyaliteit aan vader komt voorbij. Het stokt.

 

Pas als ze alle stemmen vanuit haar positie recht in de ogen kijkt, in stilte en rust kijkt, komt er samenhang. Ze neemt leiding. Daar is duidelijk moed voor nodig. Want kijken, écht kijken, doet ook voelen, pijn voelen, beseffen, van wat het gemis is, wat het verlangen is, waar de schoen wringt. Daar is tijd en rust voor nodig en tenminste empathie met het Zelf.

stemmen5  stemmen6  stemmen3

Zo ontstaat de rust, de stemmen voelen zich gezien en de buitenwereld kan weer aanhaken, ze wordt weer zichtbaar, Zij wordt zichtbaar. Energie kan weer stromen.

stemmen4

 

Wil jij ook eens een familieopstelling? Neem contact op en plan jouw datum, info@inzich-t.nl

Data voor familieopstellingen met thema ADHD en ADD:

  • Zondag 15 juni 2014 van 12:30 tot 17:30 uur
  • Dinsdag 16 september 2014 van 19:00 tot 22:30 uur
  • Zondag 14 december 2014 van 12:30 tot 17:30 uur

 

 

 

 

 

 

 

Leave a comment »

ADHD en ADD training start 24 mei 2014

Je kunt je nog inschrijven voor de training voor volwassenen met ADHD of ADD.
Een innerlijk reis van 10 dagdelen met gelijkgestemden.
Het resultaat mag er zijn: meer rust en acceptatie van wie jij bent. Jij bent OK en hebt het recht te zijn wie je bent.
Lees er hier alles over: ADHD training

Leave a comment »

ADHD en ADD training voor volwassenen…

Wat leer je nou in zo’n training?

Het is een training van 10 dagdelen waarin:
je jezelf leert kennen, beter bij jezelf kunt blijven, jezelf leert waarderen, je kwaliteiten naar voren durft te halen, je leert dat je meer bent dan ADHD of ADD, je identificatie met je symptomen wordt minder, je krijgt handvatten voor elke dag, je wordt nog meer tevreden, je ziet het lichter in, je weet welke stemmen je ondermijnen, je komt meer in contact met je gevoel……
enzovoort enzovoort…

Je hebt nog 2 dagen om je op te geven! Want op 31 oktober 2013 start er weer een.
Uiteraard is het in het voorjaar ook weer een kans!

Lees hier meer: http://www.inzich-t.nl/trainingadhd.htm

Leave a comment »

Accepteren

Ik schreef gisteren een nieuwsbrief over “accepteren”.
Ook voor iemand met ADHD of ADD is acceptatie van groot belang.
Vaak is er teleurstelling over wat we allemaal hadden willen doen en bereiken in ons leven, maar niet is gelukt. De vraag blijft dan ook, wat willen we eigenlijk van en voor onszelf. Hebben we ons willen aangesloten op wie we zijn, of proberen we te beantwoorden aan een opgelegd visioen wat voor een ander bestemd was, of misschien niet eens kan bestaan, want voor niemand haalbaar.

Tja, hoe dan ook, ons leven is ons leven. Daar kunnen we steeds “tegen” zijn, maar probeer maar eens uit wat het je oplevert als je “voor” besluit te zijn. Voor jezelf, voor jouw verdriet, voor jouw onmacht, jouw pijn, maar ook voor jouw kwaliteiten, voor jouw achtergrond, voor jouw eigenheid, voor wie jij in wezen bent…

Link naar de nieuwsbrief: Nieuwsbrief

Leave a comment »

ADHD komt net zo vaak voor bij ouderen als bij kinderen

ADHD net zo vaak bij ouderen als bij kinderen

ma 10 sept 2012

Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is een aandoening die vooral in het nieuws is met betrekking tot kinderen. Maar nieuw onderzoek stelt vast dat ook zestigplussers last kunnen hebben van de stoornis met symptomen als hyperactiviteit, impulsiviteit en een korte aandachtsspanne.  Onderzoeksleidster Marieke Michielsen: “ADHD komt voor bij 3 tot 7 procent van kinderen in de schoolleeftijd, en bij 4.4 procent van de volwassenen. Er is echter weinig bekend over ADHD bij ouderen en dit is het eerste epidemiologische onderzoek naar dat verschijnsel.”

Onderzoek ADHD bij ouderen
In het onderzoek werden 1.494 mensen tussen de 60 en 94 via een enquête gescreend op ADHD. De 231 mensen die de meeste symptomen vertoonden werden uitgenodigd voor een diepgaander onderzoek. Naar aanleiding van de resultaten wordt geschat dat 2.8 % van de oudere volwassenen in Nederland ADHD heeft: ongeveer 95.000 mensen. Dit aantal is bijna gelijk aan het aantal kinderen dat de diagnose ADHD krijgt. ‘Jongere’ ouderen tussen de 60 en 70 rapporteerden beduidend meer symptomen (4%) dan ‘oudere’ ouderen van tussen de 70 en 94 (2.1%).

Psycholoog Marieke Michelsen van het PsyQ Expertise Centre Adult ADHD in Den Haag zei dat er meerdere verklaringen mogelijk zijn voor het feit dat ADHD minder voorkomt bij mensen over de 70: “Het kan zijn dat de symptomen van ADHD verdwijnen bij hoge leeftijd. Ook is het mogelijk dat het diagnostische interview dat gebruikt werd niet subtiel genoeg was om ADHD op te sporen bij mensen boven de 70, of het kan zelfs zo zijn dat mensen met ADHD een lagere levensverwachting hebben dan mensen zonder ADHD.”

Gevolgen van ADHD
Het onderzoek beschrijft hoe volwassenen met ADHD vaak onder hun intellectuele niveau weken, relatieproblemen hebben, problemen hebben met het organiseren van hun dagelijks leven, grotere kans lopen op het krijgen van een ongeluk en vaker asociaal gedrag vertonen dan volwassenen zonder ADHD. Eerdere onderzoeken nar ADHD bij kinderen en volwassenen hebben gesuggereerd dat ADHD meer voorkomt bij mannen dan vrouwen. In dit onderzoek gaven mannen en vrouwen echter evenveel ADHD symptomen aan.

Er is nog niet veel bekend over de risicofactoren voor het krijgen van ADHD. Volgens het Trimbos Instituut lopen kinderen waarvan de moeder tijdens de zwangerschap een hoge bloeddruk had, rookte of dronk wel een hoger risico, net als kinderen die te vroeg zijn geboren met een te laag geboortegewicht. Het gebruik van suiker is geen factor voor gedragsproblemen bij kinderen.

ADHD kan niet genezen worden, maar wel in goede banen geleid worden met therapie en medicatie. Zo is het mogelijk om met ADHD toch een succesvol en gestructureerd leven te leiden.

Bron: Healthylives.nl

Comments (2) »