Archive for maart, 2012

Bij de ander zijn

Het wordt voor mij steeds duidelijker dat veel mensen met ADD of ADHD over het algemeen erg goed zijn in het “bij de ander zijn”. Ze houden zich bezig met, of het de ander wel goed gaat, of ze ergens nog iets kunnen toevoegen of voorkomen, of ze kunnen helpen, of er gebufferd moet worden of een grap geplaatst om de spanning te doorbreken. Wat een prachtige gave! Het is het soort mensen dat je “er goed bij kunt hebben”. Ze vervullen deze rol met overgave en altruïstisch. Zo hebben ze dat geleerd. Ze weten bijna niet anders. Het is een kern-kwaliteit.

 Overigens is deze kwaliteit uiteraard niet alleen voorbehouden aan mensen met AD(H)D.

En bij een kern-kwaliteit hoort natuurlijk ook de welbekende valkuil. Deze houding leverde in eerdere periodes van het leven de meeste liefde en aandacht van anderen op. Niks mis mee, sterker nog, slim aangepakt. Toen.
lege stoel

 

 

 

 

 

 

 

 Maar wie huist er nu in het lichaam en het wezen van deze persoon als die zo prachtig bij de ander is? Wie zit er op zijn stoel en staat er in zijn schoenen? Precies, helemaal niemand. Hooguit de lichamelijke verschijning van de persoon.

De uitdaging voor mensen die het zo goed doen bij de ander, is natuurlijk meer bij zichzelf te zijn. Eerst eens zich af te vragen, wat dient mij? Hoe kom ik aan mijn verlangens toe, hoe organiseer ik wat ik nodig heb.

Dit is een hele klus, want maar al te snel vindt men dit egoïstisch. Dat hoort toch niet? Maar als de metafoor van de lege stoel en schoenen naar voren komt, dan is het al snel duidelijk dat het onontbeerlijk is om bij jezelf te zijn. Het gaat niet anders, wil je antwoord geven op de roep van jouw ziel. Zeker zul je je vaak schuldig voelen, want je gaat wellicht ook tegen je groepsgeweten in. Dat doet schuren. Ik wens ons allemaal goede moed en kracht hier doorheen te gaan. Telkens weer opnieuw.

Leave a comment »

Wie praat met wie?

Herken je dit?
In een gesprek met iemand kom je maar niet tot een goeie opbouwende conversatie. Het gesprek neemt allerlei wendingen die je helemaal niet wilt, maar ongemerkt laat je je meeslepen met de ingeslagen toon. Het lijkt alsof de ander je steeds uitdaagt dingen te zeggen die je helemaal niet wilde zeggen. Het wordt eigenlijk een non-gesprek waarin je verder van huis raakt en niet tot een ‘oplossing’ komt.
 
Het gaat er hier vermoedelijk over dat zender en ontvanger niet echt op dezelfde golflengte zitten. Dat er niet de echte bedoeling, de echte essentie kan worden gevangen.

Maar vanuit welke ‘rol’ of subpersoonlijkheid praat je eigenlijk?
Als je reageert op de ander, doe je dit dan vanuit een beschouwende feitelijke positie? (de Volwassen positie)
Of wil je de ander een wijze les leren en heb je eigenlijk een oordeel over de ander? (de Ouder positie)
Of voel je je gekwetst en wil je de ander ‘terugslaan’? (de Kind positie)

Ouder, Volwassene en Kind

We hebben het zomaar voor elkaar. We duiken direct een positie in die we niet doorhebben en die niet altijd zo constructief is. We zijn vaak ongemerkt in reactie op oude patronen en kwetsuren.
Binnen de Transactionele Analyse spreekt men over Egoposities. Er zijn er om te beginnen drie, het Kind, de Volwassene en de Ouder. Niet voor niets met een hoofdletter geschreven om van het gewone gebruik te onderscheiden.
We zijn allemaal kind geweest en hebben daar onze verwondingen opgelopen, maar hebben ons ook soms wel vrij gevoeld. Als we vanuit deze positie communiceren zit er altijd een emotie bij. We kunnen de brok bijna in de keel voelen, of ons hoofd voelen gloeien van angst, pijn of woede… of we zijn uitbundig blij zonder de ander te zien of horen. (Kind)
Ook hebben we allemaal ouders/verzorgers gehad. Zij voedden ons op en dat ging weleens niet zo vriendelijk en zonder oordeel. Soms ook kon je wel de liefde voelen die er onder de gestelde grens lag. Vanuit deze positie spreken we in oordelen en waarschuwingen. (Ouder)
Soms ook vindt dit proces in onszelf plaats. We praten dan als kritische Ouder tegen het Kind in ons. Als we dan onze Volwassene inzetten, kunnen we herhalen van emoties vaak voorkomen.
Allemaal wisselen we de hele dag door tussen deze egoposities. Daar is niets mis mee.

Totdat er een conflict optreedt of je met het gesprek echt iets wilt bereiken. 
Ga dan eens voor jezelf na of je niet vanuit je Kind reageert of vanuit de Ouderpositie. Want dan is de uitdaging natuurlijk om de Volwassene in te zetten en wat meer in feitelijkheden te spreken zonder al teveel emotie of oordeel. 

Een hele uitdaging! Ik wens je veel plezier en goeie gesprekken toe. Ook met jezelf

Leave a comment »

Nieuwe ontwikkelingen bij Inzich-t

Nieuw bij INZICH-T is de mogelijkheid de begeleiding via het internet te krijgen. Zowel Skype, mail, chat als telefoon (vaste lijn) is mogelijk. Lees hier een artikel uit nu.nl over E-coaching. Een bijgewoond symposium en diverse literatuur hebben mij overtuigd, zo nu ook de praktijk. Resultaten met huidige cliënten zijn goed. Wat mij betreft kan het mooi naast elkaar bestaan. Gezien mijn tijdelijk verblijf in Spanje is het een welkome en ook nog eens gedegen aanvulling. Lees hier verder.

 

De training “In je dak, uit je dak” voor volwassenen met ADD en ADHD is een succes, iedereen haalt er veel positieve ervaringen uit.
Daarom zijn er uiteraard dit jaar volop mogelijkheden om de training “in je dak, uit je dak” in Utrecht te volgen. Zowel in het voorjaar als najaar starten er twee. Keuze uit 8 dagdelen op dinsdagmiddag of 4 dagen op de zaterdag. Mogelijkheden te over! Kies hier wanneer het jou uitkomt…. Wanneer je zelf een groep van 6-10 deelnemers kunt samenstellen, kan ook in overleg data en plaats gekozen worden.


Geheel nieuw is de mogelijkheid om de AD(H)D training te volgen in een vakantie-week. Ik heb een prachtige boerderij gevonden in de Dordogne waar we welkom zijn, precies zoals we zijn, verbonden én autonoom. De inhoud van de training is vergelijkbaar met die van de ‘gewone’ training. Lees hier verder over Le Roseau….


Voor alle oud-cursisten is het overigens open om de training nogmaals bij te wonen om een verdieping te maken of om een volgend aspect te onderzoeken. Hiervoor krijg je 25% korting op de prijs. Stuur je mail naar info@inzich-t.nl als je hiervoor voelt.


In aansluiting op de training In je dak, Uit je dak, kun je meedoen aan de doorgaande jaargroep. Ongeveer eens per 6-8 weken is er een bijeenkomst om het geleerde weer op te halen of nog een stuk uit te werken waar je mee worstelt. Opgave via info@inzich-t.nl .

De mogelijkheid om een Familieopstelling te doen bestaat nog gewoon, maar nu op aanvraag. Als er zich 2 vraagsteller hebben gemeld, dan organiseer ik in samenspraak een datum, tijdstip en lokatie. Net zo makkelijk en precies zoals het jou uitkomt.

Comments (1) »

Inzicht van de maand Maart

OORZAAK OF GEVOLG

Er wordt veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de oorzaak van ADHD. En niet alleen ADHD maar ook ADD, autisme, ODD, asperger PDD-NOS, en welke syndromen er nog meer zijn. Wetenschappelijk onderzoek, dat is goed. Maar er is natuurlijk wel meer dan wetenschappelijk onderzoek. Het lijkt alleen of we ook een beetje bang zijn, waar blijven we als we zomaar wat aannemen of geloven, als we ons gevoel volgen. Nergens denken we.

Dus we (of ze) doen onderzoek naar ons brein en hoe dat eruit ziet, hoe het functioneert, wat er fout gaat en vooral hoe de hersenen van een “ADHD-er” anders functioneren dan van een “gewoon mens”. We zoeken uit of het erfelijk is, en ja hoor, dat is het. We krijgen cijfers en statistieken en plaatjes met waar het mis gaat. Gelukkig maar dat er zoveel bewijs komt, want waar moesten we anders in geloven? Nu kunnen we een pilletje zoeken wat uitkomst biedt.Toch geloof ik ook ergens anders in.

Hoewel ik (werkelijk) op geen enkele manier de wetenschappelijke onderzoeken wil afkeuren of niet geloof in de uitkomst daarvan, maar ik geloof in méér, laat ik het zo zeggen. Ik geloof minder in verklaring van de oorzaak zoals die nu gangbaar is. Die wetenschappelijk onderzochte oorzaak is volgens mij vooral de verklaring van het gevolg. De werkelijke oorzaak zit ‘m volgens mij heel vaak ergens anders. Ik geef geen percentages of cijfers, want ik doe niet aan wetenschappelijk onderzoek. Maar ik geloof dus dat er meer is. Dat is wat ik alsmaar voorbij zie komen in mijn praktijk en wat ik zelf ook aan den lijve heb ervaren. Vanuit mijn eigen ervaring is mijn visie ontstaan.

Ik geloof vooral in de kracht van onze eigen geest, onze overtuigingen, onze loyaliteiten, onze innerlijke besluiten. Die bepalen misschien wel veel meer of we gezond zijn, of we wel of niet willen meebuigen, of we ons besluit dat de ander ons nodig heeft willen opgeven, of we in diepste wezen ons eigen leven durven te leven, of we het lot van de ander willen dragen, of we ons moeten ‘misdragen’ om de nodige (dan maar negatieve) aandacht te krijgen, of we ons willen laten afleiden door 1000-en-1 dingen om maar niet de pijn eronder te voelen, of we onze eigen grootsheid wel mogen voelen, of we ons kunnen concentreren of niet, of we discipel willen zijn van ons eigen pad, of we voor de ander zorgen of voor onszelf, of we kunnen loslaten en gaan slapen, of we ons leven wel of niet willen organiseren met wie we werkelijk zijn, of we onze stemmingen laten wisselen, of we wel willen afmaken waar we aan begonnen zijn en ga zo maar door….

Zouden al deze symptomen misschien ook het gevolg kunnen zijn van een voor het kind onhoudbare situatie of een niet te hanteren pijnlijke ervaring? Ja, zelfs een manier zijn om (zo goed mogelijk) te overleven in de situatie die het aantreft in zijn gezin? Wat zou het ons brengen als we er zo naar durven te kijken? Of om met Byron Katie te spreken, wie zouden we zijn zonder ons verhaal?

Dan zou ook de zienswijze op de begeleiding van zowel kind als volwassene met bepaalde symptomen veranderen. Dan kunnen we onderzoeken waar onze loyaliteit ligt of wat deze symptomen ons eigenlijk ‘opleveren’. Zo krijgen we zicht op onze keuzes en kunnen we onderzoeken of we die willen veranderen. Dan ligt er misschien wel een wereld voor ons open. Oeps, wat eng! Maar misschien ook verdiepend en helend. En bovenal eerlijker naar onszelf en onze eigenheid.

Zoals te verwachten na deze “geloofsovertuiging”, kun je bij INZICH-T terecht om je zoektocht op deze manier in te vullen, ook als je geen ADD of ADHD hebt!

 

Leave a comment »