Posts tagged nieuwsbrief inzich-t

Inzicht van de maand

Alles is één?

Hoezo alles is één? Als ik dit hoor krijg ik per onmiddellijk de behoefte om mij te onderscheiden en te profileren. Het anders te doen dan de rest. Ik wil niet ondergaan in de massa, ik wil gezien worden om wie ik ben. Om mijn eigenheid, om mijn mooie kanten, en dan ook maar om mijn schaduwkanten. Ik wil niet dat mijn leven geen moer verschil maakt als alles toch één is. Ik wil niet zo zijn als de willekeurige medebezoeker van de supermarkt, of als die ‘foute denker’. Daar wil ik niet bij horen. Dus ik doe mijn best. Mijn stinkende best om ánders te zijn en in te zetten wat ik in huis heb…

Wat een werk. En wat een illusie! Want ik sta ook elke ochtend in een soortgelijk blootje onder de douche. Ik zoek ook de zon op als die schijnt. Ik hou ook van een mooi schilderij aan mijn muur en zoek ook een mooi bos om in te wandelen. Ik wil me ook gedragen voelen door een bedding van vrienden en gelijkgestemden. Ik wil ook genieten van muziek die me raakt en vervoert. Ik wil ook een bijdrage leveren.

Zou het zo kunnen zijn dat het alle twee waar is? Is het niet juist een geruststellende gedachte dat ik zowel uniek en bijzonder ben, én één met alles en iedereen? En dat dat precies oké is? Het is toch ook zo dat als ik een steen in het water gooi de rivier anders stroomt dan voorheen? Daarmee heb ik toch onuitwisbare invloed én ben één met alles?

Ik was laatst in het Singer Museum in Laren bij de tentoonstelling van Jan Sluijters. Door het museum was een wedstrijd uitgeschreven om, geïnspireerd door de werkwijze van deze Jan Sluijters, een zelfportret te maken. In deze prachtige verscheidenheid en eenheid is onze éénheid en apartheid prachtig zichtbaar.

 

Is het dan ook niet zo dat het rust geeft als we zowel de éénheid kunnen ervaren én onze kwaliteit en eigenheid optimaal inzetten om antwoord te geven op de roep van onze ziel? Kunnen we ons overgeven en toevertrouwen aan het grotere? Hoe verbonden en autonoom worden we dan?

De uitdaging is natuurlijk om ons ver-bonden te weten en niet ge-bonden. Want in een binding kunnen we nooit autonoom zijn. Het losmaken uit de verstrikking is dan je taak. De autonomie én de verbinding te ervaren in de ontmoeting is het ultieme streven. Dit alles begint met bewustzijn. Aanwezig zijn en durven kijken naar de realiteit én ons verkleurde beeld door ons verhaal

Advertenties

Leave a comment »