Posts tagged www.inzich-t.nl

ALLE STEMMEN IN JE HOOFD…

ALLE STEMMEN IN JE HOOFD…

In het gesprek voor de opstelling geeft ze aan het niet te weten. Ze weet niet welke elementen er in de opstelling gezet moeten worden. Want het is een kakofonie van stemmen die allemaal gelijk hebben, of tenminste, een goeie reden hebben om juist dát te willen zeggen.

stemmen7

De begeleider stelt voor om voor al die stemmen afzonderlijk iemand als representant te kiezen. Wat een kudde mensen! Een eindeloos gedoe, rumoer, onrust en chaos werd meteen zichtbaar. Onmogelijk om zo, met al die stemmen, een besluit te nemen, een richting te kiezen, een doel na te streven, te voelen wat goed is voor haar, te weten wat de volgende stap is, zichtbaar te hebben wat haar bijdrage is, wat haar missie is, welke aarde van het grootste belang is.

stemmen2
Ze kijkt er naar en moet lachen. Dit kent ze. Zo gaat het altijd. Maar het raakt ook, want zo gaat het dus altijd. Dat er onrust is, het niet weten. Als ze zelf in de opstelling gaat staan wordt de beweging zichtbaar. Alle stemmen wil ze aandacht geven, maar het zijn er teveel. Het wordt teveel. Het stokt. Ook de adem. Ze is doodmoe. De loyaliteit aan vader komt voorbij. Het stokt.

 

Pas als ze alle stemmen vanuit haar positie recht in de ogen kijkt, in stilte en rust kijkt, komt er samenhang. Ze neemt leiding. Daar is duidelijk moed voor nodig. Want kijken, écht kijken, doet ook voelen, pijn voelen, beseffen, van wat het gemis is, wat het verlangen is, waar de schoen wringt. Daar is tijd en rust voor nodig en tenminste empathie met het Zelf.

stemmen5  stemmen6  stemmen3

Zo ontstaat de rust, de stemmen voelen zich gezien en de buitenwereld kan weer aanhaken, ze wordt weer zichtbaar, Zij wordt zichtbaar. Energie kan weer stromen.

stemmen4

 

Wil jij ook eens een familieopstelling? Neem contact op en plan jouw datum, info@inzich-t.nl

Data voor familieopstellingen met thema ADHD en ADD:

  • Zondag 15 juni 2014 van 12:30 tot 17:30 uur
  • Dinsdag 16 september 2014 van 19:00 tot 22:30 uur
  • Zondag 14 december 2014 van 12:30 tot 17:30 uur

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Leave a comment »

Ben je er of ben je er niet?

In ons dagelijk leven zijn er nogal wat prikkels. Ga maar eens een zaterdagmiddag naar de stad, of kijk een spannende film, of zit eens op een terrasje of voer een gesprek met je lief. Voortdurend krijgen we geluiden, beelden, geuren, non-verbale communicatie en energiën op ons af. Gelukkig maar dat ze niet allemaal binnen komen, we filteren er zelf al heel veel weg. Naast die vuurregen van prikkels van buiten zijn er ook nog de interne prikkels, zoals honger, angst, blijdschap, hoofdpijn, onmacht en allerlei andere sensaties. Daarbij kun je je natuurlijk afvragen, wat was er eerder, de prikkel van buiten of van binnen? Soms is de prikkel van binnen een reactie op de prikkel van buiten. Misschien is dat wel meestal zo, ook al denk je van niet.

Sta er maar eens bij stil wat er in je gebeurt als iemand een opmerking maakt of er iets anders gebeurt waar je door geraakt wordt. Je voelt dat er iets onbenoembaars van binnen verschuift. Is het de stemhoogte, de woordkeuze, de houding van het hoofd of lichaam, de gezichtsuitdrukking of een onbestemd gevoel dat maakt dat je uit balans raakt. Herken je in de prikkels die de zender uitstraat iets van een eerdere onprettige situatie? Misschien kun je het ook helemaal niet plaatsten waarom je van je stuk bent.

Hoe dan ook, je zult na de opmerking of het voorval een tijdje hiermee bezig zijn en dus niet meer helemaal aanwezig in het nu. Of misschien wel helemaal niet meer aanwezig, afhankelijk van de impact van de ervaring. Soms ook maken we het werkelijk gebeurde onbewust groter dan het was, puur omdat het refereert aan oude pijn of angst. Zo vertrekken we vanuit het hier-en-nu en soms ook helemaal uit het contact met de ander. We zijn even weg. Daar is meestal niets mis mee. Sterker nog, soms is het prima om te onderzoeken wat er met ons gebeurt in het kader van “waar gaat dit nou werkelijk over”, zie ook de nieuwsbrief van mei. (N.B. soms gaat het echter zover dat iemand echt helemaal dissocieert of nog erger, in een psychose belandt, maar daar gaat deze nieuwsbrief niet over.)

Meestal zijn we ons niet bewust dat we ‘even weg zijn’. Toch is het zinvol om er eens op te letten en te onderzoeken op welk soort prikkels je vertrekt en waar je dan heen gaat. En ook hoe en wanneer je weer terug komt in het contact en het nu. Is er een andere prikkel die je weer ‘wakker’ roept, of heb je daar zelf iets in te zeggen. En als je dan weer terug bent, wat doe je er dan mee? Praat je erover, hou je het voor je of adem je eens diep in?
Je kunt het ‘vertrekken’ als richtingaanwijzer gebruiken om te kijken wat er op een diepere laag speelt. Het wijst vaak naar een onverwerkt of oud stuk. Hoe mooi dat ons lichaam dat allemaal aangeeft. Aan ons de kunst om deze signalen op te pakken.

 

Leave a comment »